Τα κονδυλώματα είναι επίπεδες, κερατινοποιημένες, καλοήθεις αναπτύξεις που προκαλούνται από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Αυτή η αρκετά κοινή πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά και εφήβους και είναι ένας επιδερμικός όγκος με διάμετρο από αρκετά χιλιοστά έως αρκετά εκατοστά.
Τα κονδυλώματα μπορεί να επηρεάσουν το δέρμα στα χέρια, τα πόδια και το πρόσωπο καθώς και τους βλεννογόνους και τα γεννητικά όργανα. Αυτή η ασθένεια είναι πολύ μεταδοτική: εξαπλώνεται γρήγορα και μεταδίδεται από άτομο σε άτομο. Όταν τραυματίζονται, τα κονδυλώματα γίνονται επώδυνα και μπορούν να αλλάξουν χρώμα και σχήμα. Επιπλέον, τέτοια νεοπλάσματα προκαλούν κάποια ψυχολογική δυσφορία και αντιπροσωπεύουν ένα καλλυντικό ελάττωμα. Εάν αντιμετωπιστεί λανθασμένα, μπορεί να σχηματιστούν τραχιές ουλές και ουλές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κονδυλώματα μπορεί να εξελιχθούν σε κακοήθεις όγκους.
Αιτία κονδυλωμάτων και παθογένεια
Τα κονδυλώματα προκαλούνται από έναν ιό που μπορεί να φιλτραριστεί. Δεν μπορεί να εξεταστεί στο μικροσκόπιο ή να «συλληφθεί» από βακτηριακά φίλτρα. Αυτοί οι ιοί περιλαμβάνουν τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Οποιοσδήποτε μπορεί να μολυνθεί από αυτό, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο μόλυνσης από άλλους. Μέχρι σήμερα έχουν μελετηθεί περισσότεροι από 120 ιοί ανθρώπινων θηλωμάτων. Είναι γνωστό ότι η αιτία των κονδυλωμάτων είναι ιοί των τύπων 2 και 4. Αυτοί οι τύποι ιών συνδέονται ιδιαίτερα με την εμφάνιση κονδυλωμάτων στα χέρια.
Η συνεχής χρήση σάουνας, πισίνας, δημόσιας παραλίας ή γυμναστηρίου μπορεί να προκαλέσει μόλυνση από τον ιό HPV. Επιπλέον, εάν ένα άτομο έρχεται τακτικά σε επαφή με φρέσκο κρέας ή ψάρι ως μέρος της δουλειάς του, μπορεί να μην αισθάνεται ασφαλές.
Μπορείτε να μολυνθείτε τόσο μέσω της επαφής με έναν φορέα του ιού όσο και μέσω οικιακών μέσων, μοιράζοντας τα οικιακά είδη με ένα μολυσμένο άτομο. Τα κονδυλώματα εξαπλώνονται ιδιαίτερα γρήγορα σε παιδικές ομάδες (νηπιαγωγεία, σχολεία, αθλητικά τμήματα κ.λπ.). Η διαβροχή (φυσική διόγκωση της επιδερμίδας που εμφανίζεται σε άτομα ορισμένων επαγγελματικών ομάδων) ή μικροτραυματισμοί του δέρματος θεωρούνται προδιαθεσικοί παράγοντες. Η περίοδος επώασης μπορεί να διαρκέσει από 5-6 έως 16 εβδομάδες. Μια μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι συνήθως ασυμπτωματική και συχνά περνά απαρατήρητη από τον ασθενή.
Ποια είναι όμως η πιο κοινή αιτία κονδυλωμάτων στα δάχτυλα; Χωρίς αμφιβολία, τα ανθρώπινα δάχτυλα είναι η πιο τραυματισμένη περιοχή του σώματος μέσω της οποίας ο ιός μεταδίδεται τόσο γρήγορα και εύκολα, οδηγώντας στην ανάπτυξη κονδυλωμάτων. Η επαφή με φορέα του ιού (ουσιαστικά τον αιτιολογικό παράγοντα των κονδυλωμάτων) πραγματοποιείται με χειραψία ή άγγιγμα κιγκλιδωμάτων ή κιγκλιδωμάτων σε δημόσιους χώρους. Ένα ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι ένα άτομο που έχει μολυνθεί από έναν τέτοιο ιό μπορεί να μην γνωρίζει καν την παρουσία του. Το μαθαίνει όταν εμφανίζεται ένα κονδυλωμάτων. Επιπλέον, η αιτία των κονδυλωμάτων είναι συχνά η μειωμένη ανθρώπινη ανοσία. Όπως δείχνει η πρακτική, ακόμα κι αν ένα άτομο καταφέρει να ενισχύσει την ανοσία του, τα κονδυλώματα δεν εξαφανίζονται πουθενά, αφού ο ιός συνεχίζει να ζει στο αίμα και οδηγεί στην επανεμφάνιση των κονδυλωμάτων.
Τύποι κονδυλωμάτων
Στη δερματολογία, συνηθίζεται να γίνεται διάκριση μεταξύ κοινών, πελματιαίων, γεροντικών και επίπεδων (νεανικών) κονδυλωμάτων. Κάθε τύπος κονδυλωμάτων έχει τα δικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
Συνηθισμένος τύπος
Τα κοινά κονδυλώματα εξωτερικά μοιάζουν με μη φλεγμονώδη οζίδια μικρού μεγέθους και πυκνής σύστασης. Τα κοινά κονδυλώματα έχουν πεπλατυσμένο ή ημισφαιρικό σχήμα και μπορεί να είναι ελαφρώς σκούρα ή στο χρώμα του κανονικού δέρματος. Τις περισσότερες φορές, τέτοια κονδυλώματα εντοπίζονται στα χέρια, στις παλάμες, στο πρόσωπο και σε άλλες περιοχές του δέρματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοί οι όγκοι είναι ανώδυνοι. Εξαίρεση αποτελούν τα κονδυλώματα στην περιοχή των νυχιών. Θα είναι πολύ επώδυνα και δύσκολα στη θεραπεία. Τέτοια κονδυλώματα εμφανίζονται συνήθως στην παιδική ηλικία.
Αιτίες κοινών κονδυλωμάτων
Ποιοι είναι οι λόγοι για την εμφάνιση κοινών κονδυλωμάτων στα παιδιά; Είναι πολύ απλό: η αιτία ενός κονδυλώματος μπορεί να είναι μια συνηθισμένη γρατσουνιά ή τριβή μέσω της οποίας ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) διεισδύει στο δέρμα. Αφού εισέλθει στον οργανισμό, ο ιός αρχίζει να πολλαπλασιάζεται ενεργά και συγκεντρώνεται κυρίως στη βασική στιβάδα του δέρματος, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται τα πρώτα κονδυλώματα μετά από έναν έως δύο μήνες. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η εμφάνιση ενός κονδυλώματος μπορεί να μην είναι υποχρεωτικό σύμπτωμα της ανάπτυξης αυτού του ιού στο σώμα ενός παιδιού. Εάν ένα παιδί έχει ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να μην είναι σε θέση να αναπτύξει μια εξαιρετικά σοβαρή μορφή της νόσου στην οποία τα κονδυλώματα εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο. Ο ιός απλώς ζει στο σώμα χωρίς να εμφανίζεται εξωτερικά.
Εάν έχουμε ανακαλύψει τους λόγους για την εμφάνιση κοινών κονδυλωμάτων, τώρα θα πρέπει να μιλήσουμε για τα συμπτώματα. Όπως γνωρίζετε, τέτοια κονδυλώματα εμφανίζονται συνήθως στο πίσω μέρος του χεριού ή του ποδιού. Ένα κοινό κονδυλωμάτων έχει στρογγυλό σχήμα, το μέγεθος του οποίου δεν υπερβαίνει τα 10 mm. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό αυτού του τύπου κονδυλωμάτων είναι ο ποικίλος χαρακτήρας του: η εμφάνιση ενός κονδυλώματος μπορεί να επηρεάσει τον σχηματισμό ενός δεύτερου κονδυλώματος και στο μέλλον ο αριθμός τους θα αυξηθεί μόνο.
Ένα άλλο ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι η αιτία της εμφάνισης κοινών κονδυλωμάτων είναι τα ίδια τα κονδυλώματα. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από ένα κοινό κονδυλωμάτων, εμφανίζεται συχνά και ένα δεύτερο. Το τελευταίο είναι επίσης ευρέως γνωστό ως «κονδυλώματα φιλιού».
Πελματιαίου τύπου
Τα πελματιαία κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Επειδή τα πελματιαία κονδυλώματα δεν αναγνωρίζονται αμέσως, είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Τέτοια νεοπλάσματα εντοπίζονται σε περιοχές με τη μεγαλύτερη πίεση. Εμποδίζουν το περπάτημα, είναι πολύ επώδυνα και μπορεί να έχουν το μέγεθος ενός αυγού κοτόπουλου. Μερικές φορές οι ασθενείς μπερδεύουν τα κερατινοποιημένα πελματιαία κονδυλώματα με κάλους ή εκδορές δέρματος. Ένας κονδυλωμάτων διαφέρει από τον κάλο στο ότι έχει θηλώδεις αναπτύξεις.
Τύπος επίπεδων κονδυλωμάτων
Τα επίπεδα νεανικά κονδυλώματα είναι μικροί επιδερμικοί όγκοι μικρού μεγέθους, κιτρινωπού ή ανοιχτού ροζ χρώματος. Τις περισσότερες φορές, τέτοια κονδυλώματα εμφανίζονται στο μέτωπο, το πηγούνι ή τα μάγουλα του ασθενούς, καθώς και στο λαιμό και τα χέρια (συνήθως στην πλάτη). Υπάρχουν δύο τύποι νεανικών κονδυλωμάτων - τα νηματοειδή και τα επίπεδα θηλώματα, τα οποία εντοπίζονται στους βλεννογόνους
Τύπος κονδυλωμάτων ηλικίας
Τα κονδυλώματα ηλικίας επηρεάζουν ασθενείς και των δύο φύλων άνω των 40 ετών. Ο εντοπισμός της παθολογικής διαδικασίας εμφανίζεται σε κλειστές δερματικές περιοχές: κοιλιά, πλάτη και στήθος. Τα κονδυλώματα ηλικίας έχουν επίπεδο σχήμα και καλύπτονται με χαρακτηριστικά λέπια. Εάν αφαιρεθούν τα λέπια, οι θηλώδεις αναπτύξεις γίνονται ορατές.
Διάγνωση κονδυλωμάτων
Για έναν έμπειρο δερματολόγο, η διάγνωση των κονδυλωμάτων δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Τέτοιοι όγκοι έχουν χαρακτηριστικά εξωτερικά σημάδια, επομένως είναι δύσκολο να τους συγχέουμε με κάτι άλλο. Ωστόσο, το κοινό κονδυλώματα πρέπει να διαφοροποιηθεί από κερατώματα, σπίλους, φυματώδεις δερματικές βλάβες, κονδυλωματώδη βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, πολύποδες, κάλους, καρκίνο του δέρματος και άλλες δερματολογικές παθήσεις.
Για την οριστική επιβεβαίωση της διαφορικής διάγνωσης, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφήσει πρόσθετες εξετάσεις αίματος για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Αυτή η μελέτη πραγματοποιείται με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR).
Θεραπεία κονδυλωμάτων
Πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, θα πρέπει οπωσδήποτε να συμβουλευτείτε γιατρό. Μόνο ένας ειδικός μπορεί να κάνει τη σωστή διαφορική διάγνωση και να συνταγογραφήσει την κατάλληλη θεραπεία. Υπάρχουν πολλές «συνταγές της γιαγιάς» για κονδυλώματα, αλλά το να τις δοκιμάσετε μόνοι σας δεν είναι μόνο άσοφο, αλλά και πολύ επικίνδυνο για την υγεία, επειδή ένα κονδυλωμάτων δεν είναι απλώς ένα καλλυντικό ελάττωμα, αλλά μια πολύ σοβαρή ασθένεια.
Η θεραπεία διαφόρων κονδυλωμάτων στοχεύει στην αφαίρεσή τους. Η μέθοδος καταστροφής των κονδυλωμάτων επιλέγεται μεμονωμένα, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση και τη φύση της παθολογικής διαδικασίας. Τα κονδυλώματα είναι συχνά πολλαπλής φύσης, αλλά συχνά αρκεί να αφαιρέσετε έναν «μητρικό» όγκο και στη συνέχεια όλα τα άλλα εξαφανίζονται από μόνα τους με την πάροδο του χρόνου. Τα κονδυλώματα, των οποίων η θεραπεία με συντηρητικές μεθόδους έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική, υπόκεινται σε καταστροφή.
Βασικές μέθοδοι για την καταστροφή των κονδυλωμάτων
Υπάρχει ένας αριθμός προηγμένων μεθόδων για την καταστροφή των κονδυλωμάτων. Τα πιο αποτελεσματικά από αυτά είναι τα ακόλουθα:
- Κρυοκαταστροφή. Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την εφαρμογή υγρού αζώτου ή ξηρού πάγου απευθείας στο κονδυλωμάτων. Η κατεστραμμένη περιοχή του δέρματος παγώνει και στη συνέχεια απορρίπτεται. Σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, ο ιός πεθαίνει εντελώς και το κονδυλωμάτων καταστρέφεται. Αυτή η μέθοδος είναι ανώδυνη και οι μετεγχειρητικές ουλές είναι σχεδόν αόρατες. Εάν το κονδυλωμάτων είναι μεγάλο ή ο ασθενής έχει πολύ υψηλό ουδό ευαισθησίας, ο γιατρός μπορεί να επιλέξει τοπική αναισθησία. Μετά την επέμβαση, στο σημείο του κονδυλώματος σχηματίζεται μια μαύρη κρούστα, η οποία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αφαιρεθεί. Μετά από 4-5 εβδομάδες θα αποβληθεί μόνο του. Εάν το κονδυλώματα ήταν πολύ μεγάλο, η πληγείσα περιοχή θα αντιμετωπιστεί ξανά μετά από 3-4 εβδομάδες.
- Ηλεκτροπηξία. Σε αυτή τη μέθοδο, ο όγκος καίγεται χρησιμοποιώντας ηλεκτρικό ρεύμα. Η ηλεκτροπηξία χρησιμοποιείται σε δυσπρόσιτα σημεία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων στους βλεννογόνους. Τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν έναν σχετικά μεγάλο κατάλογο αντενδείξεων: παραβίαση της γενικής σωματικής κατάστασης, ατομική δυσανεξία στα αναισθητικά, φλεγμονώδεις δερματικές παθήσεις κ.λπ.
- Καταστροφή κονδυλωμάτων με λέιζερ. Αυτή είναι η πιο προηγμένη μέθοδος για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων κάθε είδους. Η επέμβαση διαρκεί μόνο λίγα λεπτά. Το μετεγχειρητικό τραύμα επουλώνεται γρήγορα και δεν απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Μετά την επέμβαση δεν μένουν ίχνη του κονδυλώματος. Δεν υπάρχουν περιορισμοί ηλικίας. Αυτή η μέθοδος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των κονδυλωμάτων σε μικρά παιδιά.
- Χειρουργική αφαίρεση κονδυλωμάτων. Χρησιμοποιείται όλο και λιγότερο μόνο για την αφαίρεση ιδιαίτερα μεγάλων κονδυλωμάτων. Η μέθοδος είναι πολύ επώδυνη, περιλαμβάνει έντονη αιμορραγία και το μετεγχειρητικό τραύμα συχνά δεν επουλώνεται καλά και αφήνει ουλή.
- Ακτινοβολία με ακτίνες Χ. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των πελματιαίων κονδυλωμάτων.
Ωστόσο, τα κονδυλώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν όχι μόνο χειρουργικά, αλλά και με φαρμακευτική αγωγή. Στις μέρες μας, για τη θεραπεία διαφορετικών τύπων κονδυλωμάτων, υπάρχει μια σειρά από τοπικά φάρμακα που μπορούν να καταστρέψουν τη δομή του κονδυλώματος και επομένως ισοδυναμούν με τοπική θεραπεία. Συχνά είναι δυνατή η αντιμετώπιση των κονδυλωμάτων με τη βοήθεια ειδικής αλοιφής που αφαιρεί τα κονδυλώματα γρήγορα και ανώδυνα.
Η θεραπεία των κονδυλωμάτων συνίσταται κατά κύριο λόγο στην καταστροφή των αυξήσεων που έχουν σχηματιστεί στην επιφάνεια του δέρματος. Η θεραπεία με φάρμακα περιλαμβάνει φάρμακα που μπορούν να χωριστούν σε διάφορες ομάδες:
- Νεκρωτικό;
- Κερατολυτικά (μια σειρά φαρμάκων που βοηθούν στην αντιμετώπιση του κονδυλώματος διαλύοντάς το).
- Συστατικά για κρυοθεραπεία.
- Διάφορα αντιιικά φάρμακα.
- Φάρμακα που μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό.
Η θεραπεία των κονδυλωμάτων με τα παραπάνω φάρμακα μπορεί να μην έχει άμεσο αποτέλεσμα. Για την εξάλειψη ενός κονδυλώματος, μπορεί να χρειαστεί επαναλαμβανόμενη χρήση φαρμάκων. Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, ωστόσο, η θεραπεία των κονδυλωμάτων δεν είναι καθόλου απαραίτητη - εξαφανίζονται από μόνα τους μετά από λίγο.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η αυτοθεραπεία συμβαίνει το αργότερο 2 μήνες μετά την εμφάνιση του πρώτου κονδυλώματος (περίπου 20-22% όλων των περιπτώσεων) ή 3 μήνες (30% των περιπτώσεων). Εάν πρόκειται για ένα παλαιότερο κονδυλωμάτων, πιθανότατα θα επουλωθεί μόνο του μετά από 2 χρόνια (και αυτό είναι το 50% των περιπτώσεων). Οι ενήλικες είναι λιγότερο πιθανό να ανταποκριθούν στην αυτοθεραπεία. Η θεραπεία των κονδυλωμάτων στους ενήλικες διευκολύνεται με φαρμακευτική αγωγή ή χειρουργική επέμβαση.
Η θεραπεία ενός κονδυλώματος μπορεί να περιπλέκεται από την απρόβλεπτη συμπεριφορά του. Ο λόγος για μια τέτοια περίπλοκη θεραπεία μπορεί να είναι μια καθυστερημένη επίσκεψη στο γιατρό, κατά την οποία το κονδυλωμάτων διογκώθηκε και άλλαξε σχήμα ή χρώμα. Συνήθως, ένα δεύτερο κονδυλώματα εμφανίζεται σύντομα κοντά σε ένα κονδυλωμάτων και στη συνέχεια ο αριθμός τους αυξάνεται, γεγονός που περιπλέκει επίσης τη θεραπεία.
Με την κατάλληλη θεραπεία κονδυλωμάτων, αυτό οδηγεί είτε στην πλήρη εξαφάνιση του κονδυλώματος είτε στη σταδιακή εξαφάνισή του. Ταυτόχρονα, δεν χρειάζεται να φοβάστε ένα νέο κονδυλωμάτων.